Ознака Лирски песни

Три години, (2) три години, Стојне, посвршени. (2) На четврта, (2)

Ах мори, три години, невесто мори, пољак оди (2) мори нишчо лошо, невестице мори,

Бог да го бије, Кало, татко ти што ти продаде, мори, чивликот та што ти беше, Кало, ујдисан,

Болна лежала калеш Спасија, болна лежала назле ќе умри.

Немој плачи, Стано мори, не жалај, не рони с’лзи, мори, крвави, по твојте бели мори јобрази,

Трено, мори, Трено, Трено ацамијо, ја излези Трено,

Мори ој ти Вило, ти билбило, Вило, та ошче ли мома одиш, Вило, та ошче ли мома одиш?

Мори, мала беше, ми порасна, Нешо, мори, малешо, јагне, мори, калешо. (2)

Отвори Лено, Ленче, вратничка сос твојто десно бело рачиче. He можам, лудо младо, да станам

Неделој, мори, Недело шарена одајо, јас сакам мори, јас сакам

Моме јоди на вода и беќарот по него.                                         2) севди долдур

Каравило, мори, малој моме, Трендавило, мори, дробно цвеќе, дали знаиш, Вило мори, паметуваш,

Mope, моме мало, шо те мајка кара, секоа квечерина,

Мори дојди, Митро, русокосо момиче, мори дојди, Митро, русокосо гугувче, мори иди кажи на мајкати, Димитро,

He стој ми моме на брегот, брегот се рони ќе падниш, ќе падниш ќе се удавиш,

Бело лице имаш, моме, жалиш ли го ти? Ах да го жалам

Девојче танко високо, аман, аман, не јоди ситно пред мене, не јоди ситно пред мене, аман, аман,

Блазе тебе, малој моме, блазе тебе, моме, на душата Јоти спиеш со дружина,

Ајде се прошета, се рашета од Дрина, мори, до Морава, како тебе, мори, не сум нашол,

Стојанке, мори душманке, душман ти душа извадил, душман ти душа извадил,

Мори, деветнајсет села шетам, леле, осумнајсет моми љубам. Мори, осумнајсет моми љубам, леле,

Ногу ми го валат, бабо мори, твојето девојче.

Драгана во двор седеше, леле, славеј на дрво стоеше и на Драгана велеше:

Довтаса Мустава Паша, со три табура читаци аскери и башибозук,

Дотекол е матен Дунав, Матен, матен, дури кален,

Крсти си носам Бога си молам,

Се скарале два брата родени, Два брата родеии Петре и Никола, Петре и Никола два брата, Два брата од една мајка родени.

Земи ме, моме, Госпо да те земи, јас су си, моме, ногу чорбаџија:

Невесто, калеш Митанке, Татко и мајка зборваја За тебе да те остават.

Невесто, ѓузел убава, Што кротко одиш на вода, Дали ти тежат стомните,

Мори, ој невесто црноока, Што ти уста подгорела како црепна негорена?

Калина танка Маџарка Плениле ми ја Маџари, До девет браќа Маџари.

Стано ле, Стано Праовко, He чула ли си разбрала, Излегол Татар војвода

Еј, Златковице невесто, Имате село големо, Встред село – вода студена.

Mope Димче протуѓерче Иди викај селаните: Всело дошле сејмените Да разгодат конаците

Мома мети лепа црква Co два страка босилкови, Ка си мети, Бога моли:

Повалил ce велик Пео: Ја сум велик и повелик И от цара и от везира – Имам двори самотвори,

Сневеста се Марко подиграва, Подиграва, наговара На негова премлада невеста:

Смилјанине, горјанине, Ал си женен, ал армасан? Ни су женен, ни армасан,

Шета јунак низде града, Низде града Цариграда, Раци држи во џепови, Ни купуа, ни продава: