Ознака Лирски песни

Сен бела Недо, не пеј по ладот; мој коњ те слуша, трева не пасе, вода не пие, зопца не зоба!

Летна Чона, летна, од Гарванска Стена, од голема нива, од бела пченица, од Белица река, Трајка да го бара:

Боје, бела Боје, што те мајка кара, се на квечерина? – Лудо, кутро младо, се заради тебе; низ дворови врви

Се повали Шар Планина, со висина, со ширина и со трева детелина; трева има сенка нема, угу едно суво дрво и това е нишанито,

Ај да речеме уште еднаш, еднаш мајка јунак раѓа, таја ми је биљбиљ, биљбиљ рано пее, пее во мај месец.

Мајка Јаника плетеше и си ја ука учеше:-Јанике ќерко Јанике, ти ќе ми одиш на свадба, се жени ќерко вујко ти; не си откривај лицето, не си засучуј полите, вујко ти рода не знае!

Седнала е кралицата на високо на широко, на постели бубаќерни, на перници копринени;

Сокле се врти околу село, моме се врти околу татко:-Ој ти татко, татко, мили татко,

Нунковите коње на соборје стојат, колку што ми стојат, толку се радвајат с’ предните копајат, задници врљајат, оти ќе одаат

Одоздола иде, бабо, Асан парталко со ќелава глава, бабо, со крастава коња, со ќелава глава, бабо, со крастава коња.

Цуцул ми пасе говеда, леле, (2) покрај река Ситница. (2) Тука помина лисица, леле:

Е, бог да го бије петлето, петлето рано пејеше, стари го дедо будеше:

Бог да бие саботникот, саботникот работникот шо си стана мошне рано,

Ило, Ило море, криво луле, не ти жнијам, Ило, куси јечмен,

Кинисала мома желка, дос дос да ми јоди на работа, дос дос на работа во сабота, дос дос

Винце, ле, винце, гроздово зрнце, кој те тебе љуби,

Еј, сирак је Мејмед сирома, нишчо си Мејмед немаше, ни татко, завал, ни мајка.

Кандисал Стојан, бендисал, бендисал ладна мејана, кај таја бела Петкана.

Се собрале тријесет беќари, џанум, (2) се собрале на ладна мејана вино пијат мушавере прават, џанум. (2)

He плачи, мајко, не жалај, мори, не жалај, не рони с’зи крвави, мале, крвави, по твојте бели јобрази, мале,

Сете кумитчиња, мале, сете обружани, сете обружани, мале,

Ја излези, Ѓурѓо, ја излези сестро, ја излези, Ѓурѓо, до надвора, до надвора, Ѓурѓо, до надвора, сестро,

Утре рано ќе ме бесат, Цено Ленке, (2) да је зошто, ич за ништо, Цено Ленке, (2)

Рслан седи на кулата, Ѓурѓо, Ѓурѓа пери на реката, мори. Рслан врли со јаболко, џанум,

Невесто ѓузел, мори убава шо кроткум одиш, мори, на вода: дали ти тежат, мори, стомните

Ој ти, Недо, мори бела Недо, ти кумицка, Недо, посестрима, ти на Зојка, Недо, посестрима.

Ќе одиме ново село, ново село Градешница, на Илинден, на добер ден.

Денеска сум овде, Златој мори, денеска сум овде, ов аман, аман, златна Злато мори,

Конисала Тода, леле, на вода да јоди, јоф леле, леле Тода, на вода да јоди, на вода да јоди Тода од белана чешма,

Ја стани, мајко мори, да видиш што зулум трга мори, ќерка ти. Ми дошле Турци, мале, сејмени,

Порачува бела Јана, нарачува: Как знаеш Омер беже ти да дојлеш,

Бисеро, ќерко, Бисеро, лели ти веле, мори, говорев, Турчин побратим, Бисо, не ваќај,

Натемате, синко, во дуњата, шо продаде, синко, татков имот, три чивлига, синко;

Огрејалај, леле, месечина рамни двори беговите. Седнал бегот, леле, да вечера

Мори стројник ќе те пратам, бабо мори, мошне на далеку, дури во Јанино,

Дремка не навали, мила мамо, по црните очи. Ако те навали, мили сину,

Дошол си, Јове, од овци, налутен, Јове, насрден, врлил си стапот под тремот, обесил чанда на колот.

Земи ме Нешо, мори стрикова, земи ме јагне, море, калешо (сугаре). Ослепел, Стојко, море, онемел,

Невесто наша, Митанке, џанум татко и мајкај, мори, зборваја, татко и мајкај зборваја, Мите,

Мори, саноќ Бојана седела, саноќ Стојана, ле, чекала, сингија бубак испрела,