Категорија Песни од Мариово

Ај Божанке убава, да легнеме на прагот, на малата вратничка под белата лозничка,

Од как се село засели, никак Турци и не дошле; ваја вечер наминаја кај двоица кај троица,

Отишло моме на вода со два бардаци сребрени; на пат го сретна лудото. Летнало моме да бега,

Кинисала руса Доќа приквечер на вода; кинисало лудо младо потскокум по неа:

Ти пули мене, јас пули тебе, оф аман, аман, јас пули тебе, ни ти кај мене, ни јас кај тебе,

Кинисав дода на гости кај мојата љубовница, самичка била заспала, как да ја боже разбуда?

Ja украле Ѓеља, ja украле,ja украле Ѓеља арамии,ja украле Ѓеља од постела,ја однесле Ѓеља, ја однесле,

Митро ле, Митро, Митро врбјанко, тури ми, Митро, вино ракија, да пијам, Митро, да се опијам,

Мома Катерина рамни дворје мете, рамни дворје мете бело променета, бело променета како гулабица, ситно дробно јаде како јаребица,

Болно леже лудо ќе да умре, никој нема од родум да дојде, само дојде од село девојче, ми донесе бре слатки понуди,

Недела, море, недела, шарена одаја, јас сакам, море, јас сакам, тебе да те љубам;

Учиме мајко карај ме как да ја земам Бојана?-Учам те синко карам те, купи си ѕевгар волови,

Стојанке мори ѓаволке, ѓавол ти душа извадил, што многу сношти седевте, ламба борина горевте, почесто в земник влевавте;

Изникнало жолто цвеќе на моминото пенџере, дење го моме садеше, ноќе го лудо крадеше;

Mope моме мало моме, блазе тебе на душата оти спиеш при мајка ти, при мајка ти, при татка ти,

Сакам да го видам , бабо, твоето девојче, многу ми го фалат, бабо, да било убаво!

Алав да му е моме кој те тебе родило, алав да и е моме

На сон те сонувам бре убаво моме, на сон те сонувам близу покрај мене, на мека постела,

Натемате, сину, во дуњата што продаде, сину татковнина, татковнина, сину, три чивлизи, секој чивлик, сину, по сто лири,

Се заколна лудо младо петок вино да не пие, петок перче да не чешла, Петок коња да не вјава. Што си стана едно утро,

Лудо младо низ дрењето шета, мало моме од спротива вика: – Лудо младо, ела близу мене,

Легнало е моме на крај на ливада, на зелена трева, на момче колена.

Три години, Димко, се лагавме, четвртата, Димко, се видовме таму долу, Димко, под селото,

Трајанче, лозје зелено дали ќе идеш на пазар?-Ќе идам, нема со кого!-Ете ти татко, па иди.

Момето на трговецот, ден болно моме ден здраво, фанало моме катаден, катаден, ката недела. Татко му богат трговец,

Моме сиде од плетење, а лудото од ловење; се сретнаа в улицата, се сретнаа – узминаа; моме му се шега подби:

Мори девојко душа да немаш, земи го коњов напој го вода, коњот со ведро, мене со грло.

Легнала Милка заспала, под ладна сенка маслинка, задувал ветер од море отчешнал гранка маслинка,

He сади моме не вади, на патот ти е градина, кој ќе помине ќе скине. Помина лудо помина,

-Сади моме зеленото борче ем го сади ем се бога моли да зароси силна ситна роса да навади зеленото борче

Готви моме, готви, бре слатка вечера, вечер ќе ти дојдам на слатка вечера!

Ти да дојдиш бела Бојке на трлото, на лаката, ќе ти зготва слаток ручок, слаток ручок благо млеко,

Станка и Јанка другачки.-Ај стани Станке отвори, цигара да си запаљаи друга да си направа!

He виткај ce, не крши ce, како змија во чалија, Јовано, мори, Јованке, како овца калешвица,

Легнало лудо заспало, на сон му дојде девојче, на гради му је легнало;колку му куршум тежеше,

Стојанице, мори, Стојанице, да и носиш, мори, здраво – живо, здраво – живо, мори, на золвати, да ми чува, мори, аманетот,

Коња вода по студена вода, коњ ме носе низ момини двори. Во дворјето ништо ми немаше, угу една, завал, стара баба.

Mope лудо зулумџија, каде одиш зулум правеш, по реките по водите, по кладенци по студенци;

Бог да ја бие таја руса Донка, таа руса Донка Нечовата ќерка, Нечовата ќерка таја помалата. Донкината снага – танка ем висока,

Љубо љуба во селото тука близу во малото, што му давам и ми дава, што му сакам не ми дава.