Ознака Лирски песни

Дејди, дејди, Шарпланино мори! Да би ветер гранки ти сокршил,

Славејче ми пее на дрво маслинка; Драгица убава на пиле говори: – – –  Прочитајте повеќе: Туристички атракции во Мариово… – – – – Пиленце славејче, ќе се обложиме кој ќе натпееме, ако јас натпеам крилца ќе ти сечам, крилца…

Остана сирак сиромав, сирак сиромав без мајка, без мајка, а и без татко, најголем сирак без жена!

Цут цутила черешвица, цут цутила дур се свила; нема чувар да ја чува.

Паднало моме од бога во среде бавча градина.-Марике, бела Марике, ал си од бога падната или од земја никната?

Оздола идат два сватови, два сватови два ѓаволи; први беше тој Јанкула, втори беше Дојчин јунак.

Славеи пејат во планината, првиот пее за вечерање, вториот пее за легнување, третиот пее за станување.

Дворје мете Милкана невеста, солзи рони по бели образи, од образи в свилени скутови, од скутови во рамни дворови,

Коња кова Момчило војвода, коња кова се по квечерина, а наутро коња обосува.-Еј ди море, Момчило војвода,

Дунаве, море, Дунаве, жити брата ти Вардара, жити сестра ти Морава,

Една невеста калеша на висок чардак седеше бела пченица требеше девет гулаби ранеше.

Димитри, синко Димитри, барај си жена,жени се, да меса и печа не можам, не можам бело да перам,

Бела Неда змеј ја љуби, ја љубеше три години Та што дојде пред Велигден, пред Велигден на Лазара:

Што ми остана дете сираче, покрај себе ништо си немаше, само имаше краставо коњче, на коњче ни седло ни оглавник;

Ha врв на планина, на рамна ледина, една река тече, река румалија.

-Слнце, мили братко, вчера бргу зајде, сега се забави,што чудо ми пулиш, што чудо ми гледаш?

Ој момчиња туѓинчиња, дојде време за сјодење, стегнете ги ремењето, ремењето на нозете, на пушките кремењето!

Ој Јанкула мили синко, малце куќа подрасипа од пиење од јадење

Анѓелино моме што си налутено, дал те глава боли или половина?

Мори девојко, вајстелска ќерко, лели велеше, ем се колнеше, на кладенецот пред другачките:

Добре дошле стројници!-Мажете ја момата!-Дури не го жените,

Мара ми е во колото, за вода е жедна; оздол иде млади Јован,

Дел си делиле малечки моми на сека мома по едно момче, а на Гроздана црно арапче.

Собрале ми се набрале, сите варошки девојки, на варошките буништа.

Копа, копа Пена до пладнина, од пладнина Пена се разболе, си го крена Пена мотичето,

Посадила Јана ран бел босилек, од ко го садила не се вратила, ми се вратила на неделата.

 Ој ви госје, госје пријатели, погледајте горе домаќина ако му е мустаќот засукан појадете госје, попите си, ако му е мустаќот подведен, ај ставајте госје одете си.

Купи ми Ставре капелче, од озгора со пердуви, да се стори две бели,

Кинисала мома желка во сабота на работа, при орачо, при копачо.

Девојко мори Гркинко, мене ме пушти мајсторо, да ти покроја вујстанот.

Как ослепе, как оќоре, Менко ле моме убаво, дали мајка те искара или татко те посврши?

Очи црни очи да 6и испукале, да 6и истрескале, што не популите

Мене ме викаја мамо, на митрополија, што ми пределија, мамо,

Мина Марко, мина, дење на пладнина низ турски дворови.

Ој снао, снао, снао Петкано, скорни Јована за на орање.

Попленил, Моско, попленил, попленил мома Турчинка, на Али-бего ќерка му, на Осман-паша сестра му.

Рада на порте седеше, криво тентеле плетеше, љубовна песна пееше.

Отруј се, Митро мори, отруј се, Отруј се, Митро, жива не оди, зошто ти е, Митро, овој живот со твоите, Митро, мачни маки:

Се посврши мало моме, во четврток се посврши, во петокот госје кани, во сабота госје дошле,