У планинској корутини Маријову, око клисурасте и кањонске долине Црне Реке, између Пелагоније и Тиквеша, код сановништва се још и данас задржао стари, патријархални начин живота, који се огледа како у материјалној тако и у духовној народној култури. А нарочито привредни и домаћи живот Маријоваца, поред других особина народног живота и обичаја, показује врло старе црте, које одводе и у веома далеку прошлост и примитивност.
Научната студија “Народна ношња у Маријову” објавена во 1935 година од страна на Воислав С. Радовановиќ (Војислав С. Радовановић) е една од најобемните студии од ваков вид во јужнословенската книжевност воопшто. Воислав С. Радовановиќ (27 јануари 1894 – 26 април…
Еден битен белег во раскажувањето на Стале Попов е неговата пословичност, присутна особено во говорот или размислувањето на личностите.
Подробното опишување на мариовската куќа има строга функционалност во романот “Крпен живот”.
Ѕидана е од камен, што е сосема разбирливо, немалтерисана е ни однадвор, ни одвнатре,
The beggar’s and fiddler’s center in Mariovo was of a special importance among the ten beggar’s and fiddler’s centers in Macedonia, in the past.
Зборувајќи за разните обичаи, веќе е речено дека орото, свирката и песната се редовните забавни и вообичајни активности на населението во Мариово,
Орото има централно место во целокупниот психо-социјален живот на Мариовците.
Целокупната облека е нарака изработувана, главно секое семејство за себе по што и се препознавале “вредните” жени, со мали исклучоци во кроењето на гуните и шалварите.
Μариовскиот селанец е мошне многу суеверен. Вампири, самовили, зли духови и слични натприродни суштества царуваат и денес во неговата фантазија.
Антерис – ѓавол. Армасани се — свршени се балта — секирче бадница — за Бадник зелено дабово дрво басмарка — бајачка бајлас – место ајљаз. браненик — забрането место да не влегува стока броќ, брош – трева што вапцува црнено букар, букарче …
Народните пословици, кои не се ништо друго освен кристализирана народна мудрост – создавана низ долгогодишните животни опити, претставуваат исто така важен дел во областа на народните умотворби.
Обично малите деца во првите свои месеци честопати страдаат од една болест која ги тера на постојан плач и којашто жените ја наречуваат клинови.
Мариово е планински предел сместен помеѓу двете страни на клисурестата кањонска долина на Црна Река.
Извадок од монографијата „Градешница” од авторот Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Населението од Градешница и подрачјето на цело Мариово до ден – денеска со респект и почит се однесува кон православните – христијански празници и православната…
Извадок од монографијата „Градешница” од авторот Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Градевци и сите други мариовци на свадбениот чин уште од памтивек му посветуваат посебно внимание. По веридбата или давање на дума, свадба и датата на…
Извадок од монографијата „Градешница” од авторот Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Мнозина старци, најповеќе овчари знаат да прогнозираат какво ќе биде времето, особено зимата. Таа прогноза ја темелат врз белези на дрвјата, ѕвездите и други природни…
Извадок од монографијата „Градешница” од авторот Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Едно од многуте преданија за орачот и денденеска и во Градешница е зачувано и се прераскажува од колено на колено. Имено, кога човекот почнал да…
Извадок од монографијата „Градешница” од авторот Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Во текот на минатото, па и денес, покрај презимето многу семејства во Градешница, како и во други места во Македонија, носат посебни прекари, кои во…
Извадок од – „Градешница” – монографија – автор: Трајко Босеовски Година на издавање: 1997 // УДК 908.497.17 Ќе наведеме само некои покарактеристични пословици, одомаќинети во Мариово, па и пошироко во Македонија. Без мака нема наука. Без бога нема добрина. Без…
A абер – вест, порака авур и ар – штала, просторија за чување добиток ага – виден граѓанин од турското население агалар – аги Агарјани – старовремено име за Турците адет – обичај, навика азно – благајна; благо, богатство аир…
