Песните за Марко Крале заземаат посебно место во народното творештво на Мариово и Македонија. Во нив е опеан легендарниот јунак, неговата сила, храброст и борба за правда. Преку бројните преданија и народни песни, Марко Крале прераснал во симбол на непокорот, заштитник на обичниот човек и еден од најпрепознатливите ликови во македонската народна традиција.
Кула прави Ѓурѓа самовила, Кула прави на Косово рамно: Темељ клава старите дедови, Ај, дзидишта, ајди, стари баби; Прозор, врата, ај, дробни дечиња, Ај, покривач јубави девојки, Ем девојки, јубави невести; Ај, потпори све млади јунаци, Све јунаци по једен…
Се скарале Марко, Марковица,Се скарале, вели, за ниошто,
Се прошета Крале Марко, Се прошета на Косово рамно;
Што ми пуштил Вилип Маџарина,My допуштил на Марко Крале,
Се засилил жолта Баздриќана, Се засилил во Солуна града:
Слуга служи Крале Марко, Слуга служи Свети Ѓорѓија;
Слуга служи Марко Крале, Слуга служи Свети Ѓорѓија;
Се собрале, ајде, се набрале, Се собрале седумдесе крала
Ce прошета делибаша Марко, ce прошета низ гора зелена, време шета три дни и три ноќи и со гора Марко си зборува:
Извикнал Марко подвикнал од француските болници: – Почуј ме либе Трајанке,
Марко коња кова на мрак на зајсонце; голем обуш клава: плочи оканици, клинци стодрамници.
